Istana in Den Haag: heerlijk Indonesisch lunchen

Een verjaardag moet gevierd worden met veel eten en taart. Of, ook lekker voor de verandering, spekkoek! Daarom gingen we met 12 collega’s een vorkje prikken bij het Indonesische restaurant Istana in Den Haag.

lunch bij Istana

Collega Ruud is jarig, en dus kwam het spontane idee om met alle collega’s feestelijk te lunchen bij Istana. In colonne lopen we de hele Wagenstraat af. Weeronline.nl geeft het weer vandaag een 10, dus enigszins bevochtigd komen we aan. Gesloten. Nee. Nee, nee, nee! Dat was niet de bedoeling. Klop. Klop, klop, klop. De deur gaat open. Met 12 personen lunchen voor openingstijd? Geen probleem, ze gaan eerder open.

IMG_0858.JPG

We krijgen al snel de menukaart, maar om nog voor het middaguur een hele Indonesische rijsttafel naar binnen te werken zien we allemaal niet zitten. De meesten van ons bestellen daarom de redelijk voor de hand liggende ‘Lunch Istana’ en ik daar voeg ik een bordje Sate Ajam aan toe om te delen. We zijn de enigen in deze tent, dus lang zal het niet duren.

Indonesisch lunchen

En inderdaad, niet veel later worden de heerlijk geurende gerechten geserveerd, we vallen aan als de tafel twaalf bordjes telt. Ik zie een ei met daarop iets wat lijkt op sambal. Helemaal vergeten te zeggen dat ik uit de bocht vlieg van elke soort peper die er bestaat. Een beetje aan de rand van het bord schuiven does the job, en anders heb ik altijd nog wat bluswater binnen handbereik. Dan de Lunch Istana, met de Daging Roedjak. Of beter gezegd: uitdaging roedjak. Ik zit met vier Hollandse collega’s peentjes te zweten. Indonesisch voor dummies is hier duidelijk niet het credo.

nasi goreng van Istana

De nasi goreng, Daging Semoer en Sajoer Lodeh van de Lunch Istana zijn heerlijk. Net als de saté, supersmakelijk! Een beetje jammer dat de komkommer er wat hopeloos bij ligt. Het is een slappe komkommer, waarvan het lijkt alsof hij achterin de koelkast heeft gelegen, waardoor hij even bevroren en weer ontdooid is. Overigens heb ik nooit gedacht dat ooit in mijn leven zou bloggen over slappe komkommers, maar dat ter zijde.

IMG_0852.JPG

Toetje-tijd! En dan is het, hoe kan het ook anders, spekkoek toe. Jarige Jop wordt verrast: een kaarsje op zijn toetje. Gastvriendelijkheid? Een 10!
De twee kleuren spekkoek vind ik allebei even lekker, maar mijn collega gaat beduidend voor de bruine: die smaakt naar speculaas. Dat Hollandse sla je er niet uit hè. Ik trek vooral de conclusie dat de versie van Waroeng Soeboer misschien voor het oog minder, maar voor de tong juist wel aantrekkelijker is.

IMG_0856.JPG

 

Conclusie? Een heerlijke lunch tussen de bedrijven door. En dineren, dat zal hier ook wel snor zitten. Misschien dat ik als Jarige Jet nog eens langs kom bij Istana!

Istana Indonesisch Restaurant
Wagenstraat 71
Openingstijden
Ma – Za: 12:00 – 21:30
Zo: 16:00 – 22:00

  • Soo

    Het was inderdaad een goede keuze, Eduouard en Ruud! De komkommer had misschien te lang in het zuur gelegen maar de sajoer was nog knapperig, niet teveel doorgekookt en goed op smaak. Bami was ook geen vette kledder, kortom, het overtrof mijn verwachting.

  • Vicky

    Was het niet atjar ketimoen? Die komkommer. 😉 die is namelijk nooit echt zo stevig als in zijn originele staat vanwege het zuur waar die in heeft gelegen. :)
    Maar Istana is jammie! Als ik een Indonesische tip voor een diner mag geven: Jimbaran (prinsestraat) is ook erg lekker!

    • http://www.denhaagblog.nl Renée

      Misschien was het dan toch inderdaad het zuur wat de komkommer wat slapjes maakte… Bedankt Vicky, zo leer ik elke dag weer wat :-)

      • Vicky

        Hihi ik ben juist dol op die slappe zure komkommers! 😉 Vooral in combinatie met bijvoorbeeld een lekkere daging rendang, of een sambal goreng tempeh. 😀