Ik mis Den Haag

denhaagmissen

Je hebt kunnen lezen dat er soms best wat dingen ontbreken aan Den Haag. Toch miste ik ‘mijn’ stad enorm. Toen ik tijdelijk in het Westland woonde tot ik de sleutel van mijn koophuis kreeg, verlangde ik naar verschillende Haagse zaken.

Tosti en thee op de Grote Markt
Dit is wat ik het állerliefst doe in onze stad, en dus het állermeest miste. Een tosti hamkaas eten, met mayonaise en een jasmijnthee ernaast. In het zonnetje. Op de Grote Markt. Een vol terras. Mensen kijken. Toeristen zien genieten. Bekenden tegenkomen, spontaan aan tafel schuiven. Nog een theetje halen, of misschien een wijntje dit keer. Bijdraaien met de zon, azen op dat laatste zonnige plekje. Inademen. Uitademen. Mijn stad. Den Haag.

Drukte
Mooi hoor, die rust en ruimte in het Westland, maar een gemiddelde twentysometing-er wil wat reuring. Ik miste de drukte en gezelligheid om me heen op straat. Geluiden, mensen, activiteiten, impulsen, het liefst al wanneer ik één stap buiten de deur doe. Het bad van Den Haag zit vol bruisballen, het Westlandse kuipje heeft wat dood lauw sop.

Culturen
In mijn vorige huisje had ik een Tunesische onderbuur, de pizzabakker om de hoek was Turks en de mooie halfbloedjes in de Zoutmanstraat waren niet te tellen. In mijn Westlandse dorp was de meest exotische inwoner een mix van Heuls en Naaldwijks. Ik houd er wel van als ik wat meer van de wereld zie in mijn eigen leefomgeving.

Nachtleven
Even wat speciaalbiertjes wegtikken in De Huppel, doorhalen in De Paap en eenmaal beland in De Pijpela nooit meer naar huis. Of, ander scenario: een cocktail bij Milú, wat wijntjes erna bij de Cloos en ondersteboven Het Feest van Sinterklaas inhobbelen. Het mag misschien niet tippen aan een nacht in bijvoorbeeld het Amsterdamse, maar het saaie, vroeg afgelopen uitgaansleven van het Westland moet het ontzien vergeleken met de Haagse nachtelijke doorhalings.

Winkels die open zijn
Shoppen doe ik het liefst online. Ik heb een hekel aan rijen, rekken en kleedruimtes. Maar als ik dan toch even snel iets moet hebben, ben ik zo blij met de H&M en Zara die gewoon lekker tot 18:30 open zijn. En moeilijkdoenerij op zondag is niet aan de orde. Deuren open all day, everyday! Daar mogen de Westlandse ondernemers best van leren.

Afhaaltjes
In mijn vorige woning was ik Koningin Afhaal. Mijn aanrechtblad raakte ik werkelijk eens per maand aan. Waarom zou je, met de diversiteit aan afhaalmaaltijden? Ik hóu van de afhaalmogelijkheden, met als favorieten Warung Soeboer, Sapore en Sushi Tokyo. Als mijn chef (a.k.a. moeder) een avond dienst weigerde in Kwintsheul, moest ik het volgens Thuisbezorgd.nl doen met pizza of chinees, waarvan ik het weinig verrassende menu na 20 jaren in De Heul wel kende. Meh.

Diversiteit aan restaurants
Ik neem je even mee naar twee situaties van afgelopen half jaar. Avond 1: “Renée, je vader en ik hebben geen zin om te koken. Laten we uit eten gaan, naar Pizzeria Da Matteo, lekker in de buurt.”
Avond 2: “Je zus is jarig geweest, tijd om het te vieren met een etentje ergens! Ik heb wel zin om weer eens naar Da Matteo te gaan…”
Prima eten hoor daar bij Matteo. Maar moet heel het Westland nu echt áltijd naar dezelfde restaurants gaan? Thank the lord voor de diversiteit in Den Haag, waar je steeds weer door verrast wordt. De culinaire wereld reikt verder dan (pizza) Hawaii.

Luide mensen
Lekker stilletjes is het in ‘t Westland, maar soms iets te.
Toen ik in het Zeeheldenkwartier woonde, kon ik elke zondag steevast op een serenade rekenen. Niet speciaal voor mij, maar gedurende de hele ochtend kwam half Den Haag al fietsend door de straat zijn goede humeur er onder mijn raam even uitzingen. Of verdriet. Man, wat heb ik genoten van de heel traag wandelende, en dus heel lang te horen zijnde man die met horten en stoten If You Don’t Know Me By Now van Simply Red zong. Als het aan mij gericht zou zijn, zou ik de roodste roos naar beneden werpen, mijn lange blonde staart uit het raam hangen en deze man met alle liefde in mijn hart weer terugnemen.

Den Haag, ik heb je zo gemist! Bedankt voor het open houden van je groen-gele armen. Ik ben terug en verlaat je voorlopig niet meer!